Дилами зи дарди ғами ишқ ҷон нахоҳад барад

دلم ز درد غم عشق جان نخواهد برد

Гумон ҳастӣ ин нотавон нахоҳад барад

گمان هستی این ناتوان نخواهد برد

Агар зи ҷаври ту ҷонам ба лаб расад ҷоно

اگر ز جور تو جانم به لب رسد جانا

Биҷуз дар ту ба ҷое фиғон нахоҳад барад

بجز درِ تو به جایی فغان نخواهد برد

Биё ки вақт гуласт ва ба бӯстони брмт

بیا که وقت گلست و به بوستان بَرَمت

Ки каси гулӣ ба дар бӯстон нахоҳад барад

که کس گلی به در بوستان نخواهد برد

Дилам ба қомати шамшоди ту чунон моил

دلم به قامت شمشاد تو چنان مایل

Ки номи қомати сарв равон нахоҳад барад

که نام قامت سرو روان نخواهد برد

Туе гулӣ ба гулистону булбули сармаст

تویی گلی به گلستان و بلبل سرمست

Биҷузи санои рахт бар забон нахоҳад барад

بجز ثنای رخت بر زبان نخواهد برد

Биёу кулбаи аҳзони мо мушарраф кун

بیا و کلبه احزان ما مشرّف کن

Дамӣ ба лутф ки каси ин гумон нахоҳад барад

دمی به لطف که کس این گمان نخواهد برد

Чу чашми масти тавъами нотавон ва ҳечкасӣ

چو چشم مست تواَم ناتوان و هیچکسی

Ба пешати исми ман нотавон нахоҳад барад

به پیشت اسم من ناتوان نخواهد برد

Ба пеши душмани бдхўи зи лутфи дилбари мо

به پیش دشمن بدخو ز لطف دلبر ما

Яқин ки оби рух дӯстон нахоҳад барад

یقین که آب رخ دوستان نخواهد برد

Бидиҳ закоти ҷавонӣу ҳасану зебоӣ

بده زکات جوانی و حسن و زیبایی

Ки ҷузи савоб касе аз ҷаҳон нахоҳад барад

که جز ثواب کسی از جهان نخواهد برد