Ҳиҷри рӯяти оби чашми мо ба дарё май барад
هجر رویت آب چشم ما به دریا میبَرَد
Буии зулфати субҳдами бодӣ ба ҳарҷо май барад
بوی زلفت صبحدم بادی به هرجا میبَرَد
Ваъда васлам диҳад чашмат ба абрӯ ҳар шабӣ
وعده وصلم دهد چشمت به ابرو هر شبی
Боз май байнам ки ҳамчун зулф дар по май барад
باز میبینم که همچون زلف در پا میبرد
Нуқтаи холи сиёҳатро бибин бар гирди лаб
نقطهٔ خال سیاهت را ببین بر گرد لب
Омаду зулфи туро ҳрдм ба савдо май барад
آمد و زلف تو را هر دم به سودا میبرد
Чашми масти фитнаи ангезат ба саҳари ғамза ҳо
چشم مست فتنهانگیزت به سحر غمزهها
Аз ҳамаи халқи ҷаҳони дилҳо ба яғмо май барад
از همه خلق جهان دلها به یغما میبرد
Дар гулистон чун даройӣ эй ду чашмами сарви ноз
در گلستان چون درآیی ای دو چشمم سرو ناز
Бас ҳасад донам ки ӯ зон қаду боло май барад
بس حسد دانم که او زان قدّ و بالا میبرد
Аз сари кӯии ту ҳар бодӣ ки хезади субҳдам
از سر کوی تو هر بادی که خیزد صبحدم
Буии зулфи мшкбортро ба дарё май барад
بوی زلف مشکبارت را به دریا میبرد
Оннигор бе вафои зони рӯ ки бо мо бе вафост
آن نگار بیوفا زآن رو که با ما بیوفاست
Ин камол бе вафоеи байн ки бар мо май барад
این کمال بیوفایی بین که بر ما میبرد