Ъшқбозии сет кунун бо рухи ту пешаи мо

عشقبازی‌ست کنون با رخ تو پیشهٔ ما

Аз сари лутф нигоро бикун андешаи мо

از سر لطف نگارا بکن اندیشهٔ ما

Раҳравон раҳ ишқему биёбони фироқ

رهروان ره عشقیم و بیابان فراق

Аз лаби лаъли худоро ту бидиҳ тӯшаи мо

از لب لعل خدا را تو بده توشهٔ ما

Моҳи шабгарди ман он ҷон ҷаҳон паймоем

ماه شبگرد من آن جان جهان پیمایم

Бонг дар дод ки зинҳори мучин хӯшаи мо

بانگ درداد که زنهار مچین خوشهٔ ما

Сарви ҷонии ту биё бар сар ва ҷонам биншин

سرو جانی تو بیا بر سر و جانم بنشین

Чун сароеи сети яқини хуш буд ин гӯшаи мо

چون سرایی‌ست یقین خوش بود این گوشهٔ ما

Гулбуни васли ту бо шаҳна ҳиҷрон ме гуфт

گلبن وصل تو با شحنهٔ هجران می‌گفت

Лутф фармо ва макун аз ду ҷаҳони решаи мо

لطف فرما و مکن از دو جهان ریشهٔ ما

Гуфтам андеша васлӣ бикун охири гуфто

گفتم اندیشه وصلی بکن آخر گفتا

Бозгардад зи ҳаёи шери нар аз бешаи мо

بازگردد ز حیا شیر نر از بیشهٔ ما

Бошудам сарви сифати рости саботи қадамӣ

باشدم سرو صفت راست ثبات قدمی

Длбро дар ду ҷаҳон нест ҷузи ин пешаи мо

دلبرا در دو جهان نیست جز این پیشهٔ ما