Дилбари санги дили шӯхи ҷФопишаҳи мо

دلبر سنگ دلِ شوخِ جفاپیشهٔ ما

Нагзарад бар дили сангини ту андешаи мо

نگذرد بر دل سنگین تو اندیشهٔ ما

Шаб ҳиҷронат дарозаст ва чу зулфати торик

شب هجرانت درازست و چو زلفت تاریک

Наниҳодӣ ба ҷуз аз хӯни ҷигари тӯшаи мо

ننهادی بجز از خون جگر توشهٔ ما

Бехи меҳри рухи мо гарчи з дил баркандӣ

بیخ مهر رخ ما گرچه ز دل برکندی

Ҷузи вафои бути ма рӯ набӯд пешаи мо

جز وفای بت مه رو نبود پیشهٔ ما

Хирмани моҳи Рахшро мутарассид будам

خرمن ماهِ رُخش را مترصّد بودم

Бонг зад лаъл лабаш гуфт мучин хӯшаи мо

بانگ زد لعل لبش گفت مچین خوشهٔ ما

Қомати сарви баландаш ба тафохур ме гуфт

قامت سرو بلندش به تفاخر می‌گفت

Дар дили моء муайянаст ҳамаи решаи мо

در دل ماء معین است همه ریشهٔ ما

Хӯнам аз мардумак дида равонаст ба ҷӯй

خونم از مردمک دیده روانست به جوی

Раҳматат нест ту бар хӯни ҷгргўшаҳи мо

رحمتت نیست تو بر خون جگرگوشهٔ ما