Баргаштнигору дили зи мо барад

برگشت نگار و دل ز ما برد

Моро ба ғам фироқ биспурад

ما را به غم فراق بسپرد

Он дил ки зи мо ситад ба дастон

آن دل که ز ما ستد به دستان

Бастади зи ман он бигӯ куҷои барад

بستد ز من آن بگو کجا برد

Баргашти зи моу хастаи ҷонам

برگشت ز ما و خسته جانم

Аз теғи фироқи худ бёзрд

از تیغ فراق خود بیازرد

Аз дасти фироқ ӯ дили ман

از دست فراق او دل من

Хӯни ҷигар аз ду дидаи бФшрд

خون جگر از دو دیده بفشرد

Фарёд ки ҳиҷри сўзнокат

فریاد که هجر سوزناکت

Гирди ситам аз ҷаҳон баровард

گردِ ستم از جهان برآورد

Оўх чаҳ кунам ки боди бӯе

آوخ چه کنم که باد بویی

Сӯии ман хаста дил наёвард

سوی من خسته دل نیاورد

Май дон ба яқин ки брнёид

می‌دان به یقین که برنیاید

Корӣ ки бузург бошад аз хирад

کاری که بزرگ باشد از خرد

Ин бодаи фуруши ҳам ғалат кард

این باده فروش هم غلط کرد

Нашнохт шароби софӣ аз дард

نشناخت شراب صافی از درد

Бар оташи ишқи гарм будем

بر آتش عشق گرم بودیم

Охир ту бигӯ ки аз чаҳ бФсрд

آخر تو بگو که از چه بفسرد

Ҳар чанд ки дар ҷаҳон вафо нест

هرچند که در جهان وفا نیست

Дар дарди ғамати вафо ба сари барад

در درد غمت وفا به سر برد