Манам аз дарди ҳиҷрон чун гулии зард

منم از درد هجران چون گلی زرد

Шукуфта дар фироқат бо ғаму дард

شکفته در فراقت با غم و درد

Ба дарди рӯзи ҳиҷронати нигоро

به درد روز هجرانت نگارا

Ҷудо кардӣ маро аз хоб ва аз хӯрд

جدا کردی مرا از خواب و از خَورد

Ба ғами ҷуфтами зи дарди даврии ту

به غم جفتم ز درد دوری تو

Чаро дории зи васли худ марои фард

چرا داری ز وصل خود مرا فرد

Шудам дар шшдри ҳиҷрони гирифтор

شدم در شش‌در هجران گرفتار

Аз он то бохатм бо ишқ ӯ нарад

از آن تا باختم با عشق او نرد

Манам бо дарди он ишқи парӣ рӯй

منم با درد آن عشق پری روی

Ҳамеша бо дилии гарму дамии сард

همیشه با دلی گرم و دمی سرد

На марди ишқ ӯ будам валикин

نه مرد عشق او بودم ولیکن

Буд фарқии тамом аз мард то мард

بود فرقی تمام از مرد تا مرد

Ҷафо аз сар гирифтӣ бо ман эй дӯст

جفا از سر گرفتی با من ای دوست

Ки гуфтат каз вафоу аҳди баргард

که گفتت کز وفا و عهد برگرد

Рабӯд аз мо қарору сабру ором

ربود از ما قرار و صبر و آرام

Чаро бо мо нгоринм чунин кард

چرا با ما نگارینم چنین کرد

Хабари дорӣ ки дар айёми ҳиҷрат

خبر داری که در ایام هجرت

Ғами ишқат бар оварад аз ҷаҳони гирд

غم عشقت بر آورد از جهان گرد