Саҳаргаҳони сӯии бустони гузор бояд кард

سحرگهان سوی بستان گذار باید کرد

Тафарруҷӣ ба ҷаҳон дар баҳор бояд кард

تفرّجی به جهان در بهار باید کرد

Назар ба қудрати бичўни вай чигуна ба ҷон

نظر به قدرت بیچون وی چگونه به جان

Ба чашми ҳуш дар ин лолаи зор бояд кард

به چشم هوش در این لاله‌زار باید کرد

Ки гули з хор бароварду лоларо аз хок

که گل ز خار برآورد و لاله را از خاک

Назар ба сонеъи парвардгор бояд кард

نظر به صانع پروردگار باید کرد

Сабур бош ба дардаш дилоу дами даракаш

صبور باش به دردش دلا و دم درکش

Назар ба ҳолати ин рӯзгор бояд кард

نظر به حالت این روزگار باید کرد

Нигор чун ки ба дастам наомад аз ҳиҷрон

نگار چون که به دستم نیامد از هجران

Рухам ба хӯни ду диданигор бояд кард

رخم به خون دو دیده نگار باید کرد

Чу субҳи васли ту бар мо намешавад толеъ

چو صبح وصل تو بر ما نمی‌شود طالع

Шаби фироқи ту то кӣ шумор бояд кард

شب فراق تو تا کی شمار باید کرد

Магар ки навбати васлаш ба мо расад ҳайҳот

مگر که نوبت وصلش به ما رسد هیهات

Гузашти умр ва ҳануз интизор бояд кард

گذشت عمر و هنوز انتظار باید کرد

Ба домани ту чу дастам намерасад чаканам

به دامن تو چو دستم نمی‌رسد چه کنم

Дили ҳазин ба дуои ихтисор бояд кард

دل حزین به دعا اختصار باید کرد

Чу чашми маст ту гаштем бе хабари ҷоно

چو چشم مست تو گشتیم بی خبر جانا

Казон ду лаъли ту дафъи хумор бояд кард

کزان دو لعل تو دفع خمار باید کرد