То нигорин рухи дилбанди зи мо пинҳон кард

تا نگارین رخ دلبند ز ما پنهان کرد

Хонаи сабри ман длшдаҳро вайрон кард

خانهٔ صبر من دلشده را ویران کرد

Ҳоли бечораи худ аз ишқи ту хӯн буд вале

حال بیچاره خود از عشق تو خون بود ولی

Теғи айёми фироқи ту гузар бар ҷон кард

تیغ ایام فراق تو گذر بر جان کرد

Ҳоли дарди дили худро чу бигуфтам ба табиб

حال درد دل خود را چو بگفتم به طبیب

Ҳам зи унноби лаби лаъли тўош дармон кард

هم ز عنّاب لب لعل تواَش درمان کرد

Дида ҳар чанд баъӣдаст з рӯй чу маат

دیده هرچند بعیدست ز روی چو مهت

Лек дар иди рахти ҷону ҷаҳон қурбон кард

لیک در عید رخت جان و جهان قربان کرد

Гар зи дили ҷони талабади он санами хуби хисол

گر ز دل جان طلبد آن صنم خوب خصال

Ҳарчӣ ӯ хости зи бечораи дили мо он кард

هرچه او خواست ز بیچاره دل ما آن کرد

Дили мискин ба такопуии ту аз по нанишаст

دل مسکین به تکاپوی تو از پا ننشست

Охроломр ки то ҷон ба сар ҷонон кард

آخرالامر که تا جان به سر جانان کرد

Як дам аз лаъли лаби хеши марои коми надод

یک دم از لعل لب خویش مرا کام نداد

То марои гирди ҷаҳони хаста ва саргардон кард

تا مرا گرد جهان خسته و سرگردان کرد

Дили бдздид ва наёраст нигаҳи доштанаш

دل بدزدید و نیارست نگه داشتنش

Он ҳамаи фитнау ошӯби ду чашмаш зон кард

آن همه فتنه و آشوب دو چشمش زان کرد

Рӯй бинмуд ва дигар бораи з мо гардонид

روی بنمود و دگر باره ز ما گردانید

То ба ҳиҷрон чу сари зулфи худам печон кард

تا به هجران چو سر زلف خودم پیچان کرد