Сабр май бояд дило дар корҳо

صبر می باید دلا در کارها

Бо ту гуфтам ин ҳикояти борҳо

با تو گفتم این حکایت بارها

Дар раҳи ишқу биёбони фироқ

در ره عشق و بیابان فراق

Сабр май бояд туро харворҳо

صبر می‌باید تو را خروارها

Бас гунаҳ дорам з кирдорам мапурс

بس گنه دارم ز کردارم مپرس

Шармсорами нек аз он кирдорҳо

شرمسارم نیک از آن کردارها

Чун начедам як гул аз бустони васл

چون نچیدم یک گل از بستان وصل

Дар дилу ҷонами шикасти он хорҳо

در دل و جانم شکست آن خارها

Буд пиндорам ки пайвандам ба васл

بود پندارم که پیوندم به وصل

Нест ҳосили ҳеҷ азин пиндорҳо

نیست حاصل هیچ ازین پندارها

Дар даруни мо чаро афрӯхтӣ

در درون ما چرا افروختی

Аз фурӯғи меҳри худ ин нораҳо

از فروغ مهر خود این نارها

Аз ду чашми сархушу ошӯби зулф

از دو چشم سرخوش و آشوب زلف

Дар ҷаҳон ангехта бозорҳо

در جهان انگیخته بازارها

Чашми сармастати ҷаҳон дар худ гирифт

چشم سرمستت جهان در خود گرفت

Дар дил ман ҳаст азуи озорҳо

در دل من هست ازو آزارها

Ёре бояд маро аз лутфи ту

یاریی باید مرا از لطف تو

Чун наёрӣ брнёиди корҳо

چون نیاری برنیاید کارها