Як дамнигор мо назарии сӯй мо накард

یک دم نگار ما نظری سوی ما نکرد

Раҳмӣ ба ҳоли зори ман мубтало накард

رحمی به حال زار من مبتلا نکرد

Гуфтам вафо кунад ба ғалат бо ман он санам

گفتم وفا کند به غلط با من آن صنم

Баргашт аз вафо ва ба ғайр аз ҷафо накард

برگشت از وفا و به غیر از جفا نکرد

Шармаш наомад аз ман дили хаста ӣ ҳазин

شرمش نیامد از من دل خستهٔ حزین

Гӯям ки он чаҳ буд ки он бевафо накард

گویم که آنچه بود که آن بی وفا نکرد

Султони ҳасан буд аз он рӯ вафо надошт

سلطان حسن بود از آن رو وفا نداشت

Аз рӯй марҳамати назарӣ бар гадо накард

از روی مرحمت نظری بر گدا نکرد

Бигузашт дар чаман бар мо сарви ростӣ

بگذشت در چمن بر ما سرو راستی

Аз рӯй мардумии гузарии сӯй мо накард

از روی مردمی گذری سوی ما نکرد

Кардем ҷону дил ба ту эсор дар ҷаҳон

کردیم جان و دل به تو ایثار در جهان

Ҳамчун ҷаҳон мабош ки бо кас вафо накард

همچون جهان مباش که با کس وفا نکرد

Чун ҳалқа бар дараш ҳамаи дами сарзаниши кашем

چون حلقه بر درش همه دم سرزنش کشیم

Як шаб ба монигор дар васл во накард

یک شب به ما نگار در وصل وا نکرد