Дилбар ба ҳар чаҳ гуфт ба қавлаш вафо накард

دلبر به هرچه گفت به قولش وفا نکرد

Бо ин дили рамида ба ғайр аз ҷафо накард

با این دل رمیده به غیر از جفا نکرد

Бечораи дил ба дард ғамаш шуд асир ва ӯ

بیچاره دل به درد غمش شد اسیر و او

Аз лутфи хеши дарди диламро даво накард

از لطف خویش درد دلم را دوا نکرد

Аҳдӣ бибаст бо ман бечораи пеши азин

عهدی ببست با من بیچاره پیش ازین

Дили баради оннигор ва ба аҳдаш вафо накард

دل برد آن نگار و به عهدش وفا نکرد

Дили бараду тан ба дасти балоӣ фироқ дод

دل برد و تن به دست بلای فراق داد

Он беҳифоз бо ман мискин чаҳ ҳо накард

آن بی حفاظ با من مسکین چه‌ها نکرد

Доим ба хоки кӯй вафояш нишаста ам

دایم به خاک کوی وفایش نشسته‌ام

Бигузашт оннигору назар бар гадо накард

بگذشت آن نگار و نظر بر گدا نکرد

Гуфтои мурод ту бидиҳам танг дил машав

گفتا مراد تو بدهم تنگ دل مشو

Лекини муродам аз лаби лаълаш раво накард

لیکن مرادم از لب لعلش روا نکرد

Бо онкии ҷуз ҷафо нанамудӣ ба ҳоли ман

با آنکه جز جفا ننمودی به حال من

Доне ки дар ҷаҳонӣ чу ҷаҳони кас вафо накард

دانی که در جهانی چو جهان کس وفا نکرد