эй мусулмонони фиғони кони ёри ман ёрӣ накард

ای مسلمانان فغان کان یار من یاری نکرد

Бо ман бечораи ҳаргизи расм дилдорӣ накард

با من بیچاره هرگز رسم دلداری نکرد

Мо азизи Мисри ҷон будем борӣ дар ҷаҳон

ما عزیز مصر جان بودیم باری در جهان

Аз чаҳ рӯ охир бигӯ бо мо биҷуз хорӣ накард

از چه رو آخر بگو با ما بجز خواری نکرد

эй басои зорӣ ки кардам дар ғами рӯйиш вале

ای بسا زاری که کردم در غم رویش ولی

Раҳматии ҳаргизнигор ман бад-ӣн зорӣ накард

رحمتی هرگز نگار من بدین زاری نکرد

Зулфи пурошӯби он дилдору чашми нимаи маст

زلف پرآشوب آن دلدار و چشم نیمه مست

Бо ман ошуфтаи дили ғайр аз сияҳ корӣ накард

با من آشفته دل غیر از سیه کاری نکرد

Мардуми чашми ҷаҳони байн дар фироқ рӯй ту

مردم چشم جهان بین در فراق روی تو

Шаби ҳамаи шаб дар хаёлати ғайр бедорӣ накард

شب همه شب در خیالت غیر بیداری نکرد

Ончӣ чашмам кард ёрӣ дар ғами ҳиҷрони ту

آنچه چشمم کرد یاری در غم هجران تو

Дар зимистони фироқати абр озорӣ накард

در زمستان فراقت ابر آذاری نکرد

Чун хаёл ту даромад дар нисори мақдамаш

چون خیال تو درآمد در نثار مقدمش

Он бути сангини дили ман ҷуз ҷгрхўорӣ накард

آن بت سنگین دل من جز جگرخواری نکرد

Хӯни дил аз дида полудем дар ҳиҷрону ёр

خون دل از دیده پالودیم در هجران و یار

Ман намедонам чаро ҷузи мардум озорӣ накард

من نمی‌دانم چرا جز مردم آزاری نکرد