Дар фироқи рухи ёрами раги ҷон май сӯзад

در فراق رخ یارم رگ جان می‌سوزد

Бе такаллуфи зи ғамаши ҷумлаи ҷаҳон май сӯзад

بی تکلّف ز غمش جمله جهان می‌سوزد

Хостами шарҳи ғами ишқи ту додани лекин

خواستم شرح غم عشق تو دادن لیکن

Зотш дил натавонам ки забон май сӯзад

زآتش دل نتوانم که زبان می‌سوزد

Ҳамчуи гули хандаи зании субҳдамӣ бар ҳолам

همچو گل خنده زنی صبحدمی بر حالم

Ман чу шамъами ҳамаи шаби риштаи ҷон май сӯзад

من چو شمعم همه شب رشتهٔ جان می‌سوزد

Пеши шамъи рухи хуби ту чунон парвона

پیش شمع رخ خوب تو چنان پروانه

Бетакаллуф ба сари меҳри равон май сӯзад

بی تکلّف به سر مهر روان می‌سوزد

Кам зи парвонаи тавон буд ки дар шамъи рахт

کم ز پروانه توان بود که در شمع رخت

Ҷон ширин диҳад ва балки равон май сӯзад

جان شیرین دهد و بلکه روان می‌سوزد

Гар ниҳони сӯз дилӣ ҳаст бета дар паии ту

گر نهان سوز دلی هست بتا در پی تو

Назарӣ бар дил он кун ки аён май сӯзад

نظری بر دل آن کن که عیان می‌سوزد

Гар бисӯзад дили ту бар ман мискин чаҳ аҷаб

گر بسوزد دل تو بر من مسکین چه عجب

Ки ҷаҳон дар ғами ишқи ту ниҳон май сӯзад

که جهان در غم عشق تو نهان می‌سوزد