Хушо мишкӣ ки аз зулфи ту резад

خوشا مُشکی که از زلف تو ریزد

Хушо бодо ки аз кӯии ту хезад

خوشا بادا که از کوی تو خیزد

Рахтро дар чамангар гул бибинад

رخت را در چمن گر گل ببیند

зи шарм рӯй ту дардами бирезад

ز شرم روی تو در دم بریزد

зи чашми шӯхати оҳӯии тторӣ

ز چشم شوخت آهوی تتاری

Хӯрд зинҳор ва аз пешати гурезад

خورد زنهار و از پیشت گریزد

Дилам дар кӯии ту ҷон карда зойеъ

دلم در کوی تو جان کرده ضایع

Ба сари хоки раҳат то чанд безад

به سر، خاک رهت تا چند بیزد

зи васлами шарбатии созандаи надиҳад

ز وصلم شربتی سازنده ندهد

Ба ҳиҷрон ҳамчунин бо ман ситезад

به هجران همچنین با من ستیزد

Сухан гӯям зи мангар рости пурсӣ

سخن گویم ز من گر راست پرسی

Чу қадати сарв дар бустон нахезад

چو قدّت سرو در بستان نخیزد