Он ғамзаи фаттонат аз хоб чу бархезад

آن غمزه فتّانت از خواب چو برخیزد

Донам ки з ҳар гӯшаи сад фитнаи барангезад

دانم که ز هر گوشه صد فتنه برانگیزد

Бар хок дараш доим чун мӯътакифем аз ҷон

بر خاک درش دایم چون معتکفیم از جان

Охири з чаҳ рӯи ҷонони хӯни дили мо резад

آخر ز چه رو جانان خون دل ما ریزد

Бар хоки ман мискин чун даргузарӣ эй дӯст

بر خاک من مسکین چون درگذری ای دوست

Гирдем чу бархезад дар доманаши овезад

گردیم چو برخیزد در دامنش آویزد

Ҷони гум шуда аз дастам бар хоки сари кӯяш

جان گم شده از دستم بر خاک سر کویش

Дили хоки сар ҳар кӯ бефоида май безад

دل خاک سر هر کو بی فایده می‌بیزد

Чун нест туро майлӣ бо ғам задагон чтўон

چون نیست تو را میلی با غم زدگان چه‌توان

Бечораи дили маҳзун бо бахт чаҳ бстизд

بیچاره دل محزون با بخت چه بستیزد

Он силсила ӣ мишкӣн бар пои дили мо на

آن سلسلهٔ مشکین بر پای دل ما نه

Каз зулф чу занҷирати девонаи нпрҳизд

کز زلف چو زنجیرت دیوانه نپرهیزد

Он кас ки ғами ишқат аз ҷон ва ҷаҳон ҷӯяд

آن کس که غم عشقت از جان و جهان جوید

Аз теғ наяндешад вази тир на бигурезад

از تیغ نیندیشد وز تیر نبگریزد