Саҳаргаҳӣ ки зи хоб шабона бархезад

سحرگهی که ز خواب شبانه برخیزد

Ҳазор фитнаи зи давр замона бархезад

هزار فتنه ز دور زمانه برخیزد

Агар ту сарви гули андом дар канори ое

اگر تو سرو گل اندام در کنار آیی

Ҳазор нола ӣ шавқ аз карона бархезад

هزار نالهٔ شوق از کرانه برخیزد

Куҷо карона кунад ёри меҳрбон аз ман

کجا کرانه کند یار مهربان از من

Агар ғубори вуҷӯд аз карона бархезад

اگر غبار وجود از کرانه برخیزد

Агар ту сарви хиромони даройӣ аз дар мо

اگر تو سرو خرامان درآیی از در ما

Кудурат аз дили мо бебаҳона бархезад

کدورت از دل ما بی بهانه برخیزد

Ба сон серума кунам тўтёии дида ӣ хеш

بسان سرمه کنم توتیای دیدهٔ خویش

Ҳрони ғубор каз он остона бархезад

هرآن غبار کز آن آستانه برخیزد

Ба буии донаи холи ту ҳар замони снмо

به بوی دانه خال تو هر زمان صنما

Кабӯтари дилам аз ошиёна бархезад

کبوتر دلم از آشیانه برخیزد

Бисӯзад ин ттқи зарнигор на туе

بسوزد این تتق زرنگار نُه تویی

Гарми зи оташи дили як забона бархезад

گرم ز آتش دل یک زبانه برخیزد

Касе ки аз ду ҷаҳон фард нест дар ғам ӯ

کسی که از دو جهان فرد نیست در غم او

Гумон мабар ки ба маҳшар ягона бархезад

گمان مبر که به محشر یگانه برخیزد

Назар ба чашм вафо кун дамӣ ба ҳоли ҷаҳон

نظر به چشم وفا کن دمی به حال جهان

Ки аз миёнаи фусун ва фасона бархезад

که از میانه فسون و فسانه برخیزد