эй хуши он дам ки марои ҷон бар ҷонона расад

ای خوش آن دم که مرا جان بر جانانه رسد

Мурғи рӯҳами зи қафас бар дар кошона расад

مرغ روحم ز قفس بر در کاشانه رسد

Ошноёни ғамати ташна бар об васланд

آشنایان غمت تشنه بر آب وصلند

Ҷуръае даҳ ки мабодо ки ба бегона расад

جرعه‌ای ده که مبادا که به بیگانه رسد

Дили бечора ба баҳри ғами ту ғаввос аст

دل بیچاره به بحر غم تو غوّاص است

Магараши дасти зи бахти ту ба дурдона расад

مگرش دست ز بخت تو به دردانه رسد

Дар ғами ишқи ту зорами мгдозм дар ғам

در غم عشق تو زارم مگدازم در غم

Беш аз он беш мгирш ки ба афсона расад

بیش از آن بیش مگیرش که به افسانه رسد

Мушкил онаст ки бо шамъи рахти ҷони бозам

مشکل آنست که با شمع رخت جان بازم

То нагӯйӣ ки зи ман нур ба парвона расад

تا نگویی که ز من نور به پروانه رسد

Сухан оҳиста бигӯ бо ман мискини тарсам

سخن آهسته بگو با من مسکین ترسم

Накҳати буии даҳони ту ба майхона расад

نکهت بوی دهان تو به میخانه رسد

Ман баротӣ ба лаби лаъл ту дорам ба хатат

من براتی به لب لعل تو دارم به خطت

То таваққуф накунӣ боз ки парвона расад

تا توقّف نکنی باز که پروانه رسد

Зулфи ту тоб гирифту дили ман шона ӣ ӯст

زلف تو تاب گرفت و دل من شانهٔ اوست

Бӯ ки як тора аз ин мӯии бад-ӣн шона расад

بو که یک تاره از این موی بدین شانه رسد

Хонаи дили сари зулфин парешон ту шуд

خانه دل سر زلفین پریشان تو شد

Чун ҷаҳонро набӯд ҳад ки бидон хона расад

چون جهان را نبود حد که بدان خانه رسد