Мужда Эй додам сабо эй дил ки ҷонон ме расад
مژدهای دادم صبا ای دل که جانان میرسد
Дарди давриро бидиҳ таскин ки дармон ме расад
درد دوری را بده تسکین که درمان میرسد
Боди наврӯзӣ паёмӣ медиҳад сӯии чаман
باد نوروزی پیامی میدهد سوی چمن
Кони гули хушбӯ дар ин зӯдӣ ба бустон ме расад
کان گل خوشبو در این زودی به بستان میرسد
Гарчи маҳрӯмии зи рӯзи давлати васлаш дило
گرچه محرومی ز روز دولت وصلش دلا
Шукр мекун кин шаби ҳиҷрон ба поён ме расад
شکر میکن کاین شب هجران به پایان میرسد
Гарчи дар ҳиҷрони он дилбари зи ғами саргашта Эй
گرچه در هجران آن دلبر ز غم سرگشتهای
Ғам махӯр каз давлати васлаш ба сомон ме расад
غم مخور کز دولت وصلش به سامان میرسد
Гар баъӣдам аз рухи ҷонпарварат дар рӯзи ид
گر بعیدم از رخ جانپرورت در روز عید
Лошаи шахси заъифами ҳам ба қурбон ме расад
لاشهٔ شخص ضعیفم هم به قربان میرسد
Ҳудҳуди фархундаро шаҳр сабо омад ба ёд
هدهد فرخنده را شهر سبا آمد به یاد
Булбули сармастро дигар гулистон ме расад
بلبل سرمست را دیگر گلستان میرسد
намедиҳад хуршеди нӯронии зи васлаши мужда Эй
میدهد خورشید نورانی ز وصلش مژدهای
Боз дар гӯши ҷаҳон аз олам ҷон ме расад
باز در گوش جهان از عالم جان میرسد