Нигорои вақт он омад ки гул бар бор хуш бошад

نگارا وقت آن آمد که گل بر بار خوش باشد

Канори сабзау мутриб ба рӯй ёр хуш бошад

کنار سبزه و مطرب به روی یار خوش باشد

Миёни боғ бо соғари рақибони барканор аз ман

میان باغ با ساغر رقیبان بر کنار از من

Ба рӯй дӯсти бншстн ки гул бехор хуш бошад

به روی دوست بنشستن که گل بی خار خوش باشد

Ту бо завқу тамошо дар миёни боғ бо ёрон

تو با ذوق و تماشا در میان باغ با یاران

Дили мискинам аз ҳиҷрони чунин аФгор хуш бошад

دل مسکینم از هجران چنین افگار خوش باشد

Равои дорӣ ки ин бе дили чунин маҳҷӯр дар ҳиҷрон

روا داری که این بی دل چنین مهجور در هجران

Бад-ӣн маҳҷӯрем ҷонои дили ағёр хуш бошад

بدین مهجوری‌ام جانا دل اغیار خوش باشد

Маёзорам ба озорат чу зорам бар рахт эй гул

میازارم به آزارت چو زارم بر رُخت ای گل

Назар бар рӯй гули рӯйон беозор хуш бошад

نظر بر روی گلرویانِ بی آزار خوش باشد

Ба рӯй чун гулати ҷоно чу булбул мекунам зорӣ

به روی چون گلت جانا چو بلبل می‌کنم زاری

Ки ошиқ дар ғами маъшӯқи худ бозор хуш бошад

که عاشق در غم معشوق خود بازار خوش باشد

Шабӣ хоҳам ба хилватгоҳи ҷони дилбари з май хуфта

شبی خواهم به خلوتگاه جان دلبر ز مِیْ خفته

Ду чашмам бар Рахш чун бахт ӯ бедор хуш бошад

دو چشمم بر رخش چون بخت او بیدار خوش باشد

Агар бошад марои сад ғами зи ҳиҷраш бар дилам шояд

اگر باشد مرا صد غم ز هجرش بر دلم شاید

Валегар ғам хӯрд бар ҳоли мо ғмхўор хуш бошад

ولی گر غم خورد بر حال ما غمخوار خوش باشد

Дилами баҳр ҷаҳонӣ шуд дар ӯ саргашта шуд табъам

دلم بحر جهانی شد در او سرگشته شد طبعم

зи дарёгар буруни оради дарии шҳўор хуш бошад

ز دریا گر برون آرد دُری شهوار خوش باشد