Ҳар крои дили мутамойил ба ҷамолӣ бошад

هرکه را دل متمایل به جمالی باشد

Дар ду чашмаши зи рухи ёр хаёлӣ бошад

در دو چشمش ز رخ یار خیالی باشد

Дил бечораам аз дасти хаёлат хӯн шуд

دل بیچاره‌ام از دست خیالت خون شد

Хуррами он дам ки маро бо ту висолӣ бошад

خرّم آن دم که مرا با تو وصالی باشد

Накунӣ ёди ман хастаи мабодои снмо

نکنی یاد من خسته مبادا صنما

Бар дилат аз ман бечора малолӣ бошад

بر دلت از من بیچاره ملالی باشد

Чун қаду қомати ту сарв наравед ба чаман

چون قد و قامت تو سرو نروید به چمن

Чун лаби лаъли тугар об зулолӣ бошад

چون لب لعل تو گر آب زلالی باشد

Гул чу ранги рух ту нест ба бустони ҷаҳон

گل چو رنگ رخ تو نیست به بستان جهان

ё ба болои баланди ту ниҳолӣ бошад

یا به بالای بلند تو نهالی باشد

Гуфтам эй дили Марви андари паии дилбари зинҳор

گفتم ای دل مرو اندر پی دلبر زنهار

Ки фироқи рухи он дӯст ваболӣ бошад

که فراق رخ آن دوست وبالی باشد

эй дили хастаи фироқаш ба камоласт магар

ای دل خسته فراقش به کمالست مگر

Шаби ҳиҷрони туро низ заволӣ бошад

شب هجران تو را نیز زوالی باشد