Чаҳ хуш бошад шабӣ то рӯзи маҳтоб

چه خوش باشد شبی تا روز مهتاب

Фитода аз Рахш дар рӯй маи тоб

فتاده از رخش در روی مه تاب

зи нур рӯй чун хуршеди барда

ز نور روی چون خورشید برده

Нигор маҳвашам аз чашми мо хоб

نگار مهوشم از چشم ما خواب

Кашидӣ чун камонами пушт дар хам

کشیدی چون کمانم پشت در خم

Фикандӣ дигарам чун тири партоб

فکندی دیگرم چون تیر پرتاب

Мсўзонм ба доғи ҳиҷри азин беш

مسوزانم به داغ هجر ازین بیش

Дамии моро ба васл хеш дарёб

دمی ما را به وصل خویش دریاب

Марв эй мардуми дида ба хӯнам

مرو ای مردم دیده به خونم

Ки баҳри ишқ ӯро нест поёб

که بحر عشق او را نیست پایاب

Рухам чун зар шуд ва ваҷҳеаст некӯ

رخم چون زر شد و وجهیست نیکو

зи ҳиҷронат ҷигар шуд пари зи хуноб

ز هجرانت جگر شد پر ز خوناب

зи дида чанд боРом дар фироқат

ز دیده چند بارم در فراقت

Нгорино бигӯ ашкӣ чу симоб

نگارینا بگو اشکی چو سیماب

Биҳамдиллоҳ ки дар даврони ишқат

بحمدالله که در دوران عشقت

Муҳайё шуд ҷаҳонро ҷумлаи асбоб

مهیا شد جهان را جمله اسباب