Шодмони гашти дилам каз дирами он ёр омад

شادمان گشت دلم کز درم آن یار آمد

Шохи умеди дили ғмздаҳ дар бор омад

شاخ امّید دل غمزده در بار آمد

Дилбар аз роҳи ҷафои гашт ва вафо кард эй дил

دلبر از راه جفا گشت و وفا کرد ای دل

Магари он оҳи саҳаргоҳи ту дар кор омад

مگر آن آه سحرگاه تو در کار آمد

Ростии сарви зи рашки қадаш аз пой афтод

راستی سرو ز رشک قدش از پای افتاد

То ки он қомати раъноаш ба рафтор омад

تا که آن قامت رعناش به رفتار آمد

То сари зулфи самани соӣ ту багушӯд сабо

تا سر زلف سمن سای تو بگشود صبا

Оҳӯӣ аз накҳати он буи ба рафтор омад

آهوی از نکهت آن بوی به رفتار آمد

Мурғи ҷонам ба сари зулф ту бигузашт шабӣ

مرغ جانم به سر زلف تو بگذشت شبی

Ногуҳ аз донаи холи ту гирифтор омад

ناگه از دانه خال تو گرفتار آمد

Гул фурӯрихт зи шарми рухи ҷонпарвар ту

گل فروریخت ز شرم رخ جان پرور تو

То ки он рӯй чу гулнор ба гулзор омад

تا که آن روی چو گلنار به گلزار آمد

То дарахти ғами ишқати бншондм ба ҷаҳон

تا درخت غم عشقت بنشاندم به جهان

Ҳар дамами дарди дилу хӯни ҷигар бор омад

هر دمم درد دل و خون جگر بار آمد