Мужда доданд диламро ки дило ёр омад

مژده دادند دلم را که دلا یار آمد

Ғам махӯр эй дили ғмдидаҳ ки ғмхўор омад

غم مخور ای دل غمدیده که غمخوار آمد

Зоби чашми ту ки сарчашмаи ҳайвони арзад

زآب چشم تو که سرچشمه حیوان ارزد

Миваи шохи шаби васли ту дар бор омад

میوه شاخ شب وصل تو در بار آمد

Гуфтам охири дили бечораи ҳиҷрони дида

گفتم آخر دل بیچاره هجران دیده

Нолау оҳи саҳаргоҳи ту дар кор омад

ناله و آه سحرگاه تو در کار آمد

Аз гулистони висоли ту нигоро ба чаҳ рӯй

از گلستان وصال تو نگارا به چه روی

Зон насиби ман дилдодаи ҳама хор омад

زان نصیب من دلداده همه خار آمد

Дил ба буии шаби васли тавба Кувайт бигузашт

دل به بوی شب وصل تو به کویت بگذشت

Дар сари зулфи ту ногоҳ гирифтор омад

در سر زلف تو ناگاه گرفتار آمد

Бетакаллуф ба чамани сарви чмон аз қади тест

بی تکلّف به چمن سروْ چمان از قد تست

Аз қад афтод чу қади ту ба рафтор омад

از قد افتاد چو قدّ تو به رفتار آمد

Тӯтӣони лоли шдстнду мукаррар шудаи қанд

طوطیان لال شده‌ستند و مکرر شده قند

То лаби лаъли ту дар ханда ва гирифтор омад

تا لب لعل تو در خنده و گفتار آمد

Сухани талхи ту ҷоно чу шукр нӯшедам

سخن تلخ تو جانا چو شکر نوشیدم

Гар садуми талхӣ аз он лаъл шкрбор омад

گر صدم تلخی از آن لعل شکربار آمد

Қисмами хоки кафи пои ту кандар ғами ҳиҷр

قسمم خاک کف پای تو کاندر غم هجر

Дилам аз ҷони ҷаҳони як сира безор омад

دلم از جان جهان یک سره بیزار آمد