Расед мужда ӣ шодӣ ки шоҳ боз омад

رسید مژدهٔ شادی که شاه باز آمد

Халос ёфт дил аз ғам ки длнўоз омад

خلاص یافت دل از غم که دلنواز آمد

Нигорам ар чаҳ басӣ интизор ме фармуд

نگارم ار چه بسی انتظار می‌فرمود

Чу саднигор кунунам з дар фароз омад

چو صد نگار کنونم ز در فراز آمد

Марои зи дарди фироқаши шикоятӣ май буд

مرا ز درد فراقش شکایتی می‌بود

Ҳазор шукр ки он ғмгсор боз омад

هزار شکر که آن غمگسار باز آمد

Ба ноз агар бхромд чу сарв дар бустон

به ناز اگر بخرامد چو سرو در بستان

Фиғони з лола барояд ки сарв ноз омад

فغان ز لاله برآید که سرو ناز آمد

Ба пеши тоқи ду абрӯии ҳамчуи миҳробаш

به پیش طاق دو ابروی همچو محرابش

Ҳазор зоҳиди сад сола дар намоз омад

هزار زاهد صد ساله در نماز آمد

Хаёли дӯст Нидо кард к-эии фалон чун ту

خیال دوست ندا کرد کای فلان چون تو

Басии кабӯтари ваҳшӣ ба чанг боз омад

بسی کبوتر وحشی به چنگِ باز آمد

Бисоз бо ғами ҳиҷрони ёр ва шодӣ кун

بساز با غم هجران یار و شادی کن

Ки кор ҳар ду ҷаҳон аз ғамаш ба соз омад

که کار هر دو جهان از غمش به ساز آمد