То ту бар рух додае аз зулфи тоб
تا تو بر رخ دادهای از زلف تاب
Оташии афкандае дар шайху шоб
آتشی افکندهای در شیخ و شاب
Зон ҳамеи сӯзади ҷигар дар сина ам
زان همی سوزد جگر در سینهام
Хӯни з чашмам меравад бар ҷои об
خون ز چشمم میرود بر جای آب
Дар раҳи ишқат чу хок афтода ам
در ره عشقت چو خاک افتادهام
Нознинои сар чу сарв аз мо мтоб
نازنینا سر چو سرو از ما متاب
Ҷуръае зон ҷоми лаб мехӯрда ам
جرعهای زان جام لب می خوردهام
Лоҷарами гаштами чунин масту хароб
لاجرم گشتم چنین مست و خراب
Ин замон бар ҷой мехӯн ме хӯрам
این زمان بر جای می خون میخورم
Вази дили маҷрӯҳи нофармони кабоб
وز دل مجروح نافرمان کباب
Ҳолиё дар зулмати ҳиҷрами забун
حالیا در ظلمت هجرم زبون
То зи васлат кӣ барояд офтоб
تا ز وصلت کی برآید آفتاب
Рӯй пинҳон кардае аз мо чаро
روی پنهان کردهای از ما چرا
Кас наме бандад ба маи ҳаргизи ниқоб
کس نمیبندد به مه هرگز نقاب
То ба кӣ дории маро эй моҳ рӯй
تا به کی داری مرا ای ماهروی
Ҳамчуи зулфи хештан дар печу тоб
همچو زلف خویشتن در پیچ و تاب
Ман ҷаҳону ҷон ба шукронаи даҳум
من جهان و جان به شکرانه دهم
Ар бубинами як шабии рӯят ба хоб
ار ببینم یک شبی رویت به خواب