Беш аз ин сари зи ман бедилу биҳуши мтоб

بیش از این سر ز من بی دل و بیهوش متاب

Бедилиро зи раҳи лутф ва каромат дарёб

بی دلی را ز ره لطف و کرامت دریاب

Хоб дар дида ӣ бехоб хушам ме ояд

خواب در دیدهٔ بی خواب خوشم می‌آید

Ба хаёлӣ ки тавон дид хаёли ту ба хоб

به خیالی که توان دید خیال تو به خواب

Мардуми дида ӣ мо ғарқа ба оби ғами тест

مردم دیدهٔ ما غرقه به آب غم تست

Чанд гирад ғами ишқати сари мардум дар об

چند گیرد غم عشقت سر مردم در آب

Гар шабии хайли хаёли ту буд меҳмонам

گر شبی خیل خیال تو بود مهمانم

Рҳри дам аз дидаи шароби орм ва аз синаи кабоб

هر دم از دیده شراب آرم و از سینه کباب

Гуфтам аз рӯй муҳаббат ки замонӣ биншин

گفتم از روی محّبت که زمانی بنشین

Марв эй нури ду чашмам чу сари зулф ба тоб

مرو ای نور دو چشمم چو سر زلف به تاب

Гул нав дидам ва гуфтам ки магари оризи тест

گل نو دیدم و گفتم که مگر عارض تست

Ҳамл бар об кунад ташна ӣ бечораи сароб

حمل بر آب کند تشنهٔ بیچاره سراب

Длброгар лаби лаълат ба лаб ҷом наҳй

دلبرا گر لب لعلت به لب جام نهی

Аз ҳаё об шавад пеши лабати лаъли музоб

از حیا آب شود پیش لبت لعل مذاب

Гул , рухи хуби туро диду фурӯи рехти зи шарм

گل، رخ خوب تو را دید و فرو ریخت ز شرم

Рост монандаи ӣ каттони зи фурӯғи маҳтоб

راست مانندهٔ کتّان ز فروغ مهتاب

Чашми ҷодӯӣ ту дидам дилам аз даст бирафт

چشم جادوی تو دیدم دلم از دست برفت

Оҳ аз он наргиси мастат ки ҷаҳон кард хароб

آه از آن نرگس مستت که جهان کرد خراب