Чун ғанимат буд шаби маҳтоб

چون غنیمت بود شب مهتاب

Васли моро зи лутф худ дарёб

وصل ما را ز لطف خود دریاب

Ту ба хоб хушӣ бигӯ з чаҳ рӯй

تو به خواب خوشی بگو ز چه روی

Бар ду чашмам бибастае раҳи хоб

بر دو چشمم ببسته‌ای ره خواب

Чанд нолами зи дарди ишқи рахт

چند نالم ز درد عشق رخت

Чанд резами зи дидагони хуноб

چند ریزم ز دیدگان خوناب

Шарт набӯд ки дар мусулмонӣ

شرط نبود که در مسلمانی

Ман хӯрам хӯн ва дигарон май ноб

من خورم خون و دیگران می ناب

Дар сари об хуш нишаста ба айш

در سرِ آب خوش نشسته به عیش

Дилбар бевафо ва мо ба сароб

دلبر بی وفا و ما به سراب

Сари зи пои пои з сар наме донам

سر ز پا پا ز سر نمی‌دانم

Шуда дар оби дидагони ғарқоб

شده در آب دیدگان غرقاب

Дарди дил бо табиб худ гуфтам

درد دل با طبیب خود گفتم

Худ надодам ба ҳеҷ гӯнаи ҷавоб

خود ندادم به هیچ گونه جواب

Дил ба дард фироқ биниҳодам

دل به درد فراق بنهادم

Гуфтам ин дидае магари ту савоб

گفتم این دیده‌ای مگر تو ثواب

Ту марои хӯни дил ба дида кунӣ

تو مرا خون دل به دیده کنی

Вази ду лаълам наме диҳии унноб

وز دو لعلم نمی‌دهی عنّاب

Сарв нозо биноз дар бустон

سرو نازا بناز در بستان

Беш аз ин аз ҷаҳони ту рӯй мтоб

بیش از این از جهان تو روی متاب