Мискини дилами зи дарди ту фарёд ме кунад

مسکین دلم ز درد تو فریاد می‌کند

Аз бас ки рӯзи ҳиҷри ту бедод ме кунад

از بس که روز هجر تو بیداد می‌کند

Зин беш ғам манеҳ ба дили хастаи хотирам

زین بیش غم مَنِهْ به دلِ خسته‌خاطرم

Каз ғами рақиби биҳдаҳи дил шод ме кунад

کز غم رقیب بیهده دل شاد می‌کند

Гар бугзарад қадат чу сеӣ сарв дар чаман

گر بگذرد قدت چو سهی سرو در چمن

Сад бандаро зи лутфи худ озод ме кунад

صد بنده را ز لطف خود آزاد می‌کند

Ҳар дидае ки қади длороӣ ӯ бидид

هر دیده‌ای که قدّ دلارای او بدید

Ҳаргизи назар ба қомат шамшод мекунад ?

هرگز نظر به قامت شمشاد می‌کند؟

Сарви сеӣ чун қомату болой ту бидид

سرو سهی چون قامت و بالای تو بدید

Бардошти дастҳоу з ту дод ме кунад

برداشت دست‌ها و ز تو داد می‌کند

Мискини дилам чу муҳаррам розӣ набошадаш

مسکین دلم چو محرم رازی نباشدش

Ҳрдми ҳадиси ишқи ту бо бод ме кунад

هر دم حدیث عشق تو با باد می‌کند

Гуяд марои зи дида хаёлаш наме равад

گوید مرا ز دیده خیالش نمی‌رود

Он бе вафои зи ман нафасӣ ёд ме кунад

آن بی‌وفا ز من نفسی یاد می‌کند

Он ёри тундхуии ҷФоҷўӣ бе вафо

آن یار تندخوی جفاجوی بی‌وفا

То кӣ хилофи васл ба меод ме кунад

تا کی خلاف وصل به میعاد می‌کند

Чашмат ба ғамзаи хӯни ҷаҳонӣ ба заҷри рехт

چشمت به غمزه خون جهانی به زجر ریخت

Масту харобу арбада бунёд ме кунад

مست و خراب و عربده بنیاد می‌کند