Ҷодӯии чашмони шӯхати чора созӣ ме кунад

جادوی چشمان شوخت چاره‌سازی می‌کند

Ҳоҷиби кунҷи даҳонати ҳуққа бозӣ ме кунад

حاجب کنج دهانت حقّه‌بازی می‌کند

Хуши насимӣ май вазад аз буии зулфати субҳдам

خوش نسیمی می‌وزد از بوی زلفت صبحدم

Зонкаҳи боди субҳ бо зулфи ту бозӣ ме кунад

زآنکه باد صبح با زلف تو بازی می‌کند

Зулфи ту умр манаст ва ҳеҷ май доне ки умр

زلف تو عمر من است و هیچ می‌دانی که عمر

Ҳамчуи зулфи саркашати майл дарозӣ ме кунад

همچو زلف سرکشت میل درازی می‌کند

Мардуми чашмам ба миҳроби ду абрӯяти зи ҳиҷр

مردم چشمم به محراب دو ابرویت ز هجر

Хирқаи ҷонро ба хӯни дил намозӣ ме кунад

خرقهٔ جان را به خون دل نمازی می‌کند

Дар ҳавои кӯии дилбари дил чу гунҷишкии заъиф

در هوای کوی دلبر دل چو گنجشکی ضعیف

Ишқи ту бозаст ва бо гунҷишк бозӣ ме кунад

عشق تو باز است و با گنجشک بازی می‌کند

эй дили мискини зи бахт худ набошад боварат

ای دل مسکین ز بخت خود نباشد باورت

Кони лаби лаълаш дигар мухлис навозӣ ме кунад

کان لب لعلش دگر مخلص‌نوازی می‌کند

Чун ҳақиқати гашти ишқат дар ҷаҳон чун рози фош

چون حقیقت گشت عشقت در جهان چون راز فاش

Лоҷарами ҷони ҷаҳони тарк маҷозӣ ме кунад

لاجرم جان جهان ترک مجازی می‌کند