Бо ман хастаи дилбарами ғайр ҷафо наме кунад

با من خسته دلبرم غیر جفا نمی‌کند

Коми дили ҳазини ман дӯст раво наме кунад

کام دل حزین من دوست روا نمی‌کند

Чунки дилам ба дард ӯ ҳаст ҳазину мубтало

چونکه دلم به درد او هست حزین و مبتلا

Дарди марои зи лаб чаро дӯст даво наме кунад

درد مرا ز لب چرا دوست دوا نمی‌کند

Гуфта бад ӯ вафо кунам вар накунад аҷаби мадор

گفته بُد او وفا کنم ور نکند عجب مدار

Умр манаст аз он сабаби умр вафо наме кунад

عمر منست از آن سبب عمر وفا نمی‌کند

Ин ҳамаи ҷавру дарди дил каз ғам ӯст бар дилам

این همه جور و درد دل کز غم اوست بر دلم

Бо ҳамаи ғами зи доманаши даст раҳо наме кунад

با همه غم ز دامنش دست رها نمی‌کند

Хоки сифат агарчӣ ман пеши раҳат фитода ам

خاک‌صفت اگرچه من پیش رهت فتاده‌ام

Сарви сеӣ қоматаши чашм ба мо наме кунад

سرو سهی قامتش چشم به ما نمی‌کند

Дар хами абрувон ӯ мардум дидаам зи ҷон

در خم ابروان او مردم دیده‌ام ز جان

Ғайри дуои давлаташи ҳеҷ дуо наме кунад

غیر دعای دولتش هیچ دعا نمی‌کند

Чун ки манам гадоӣ ӯ шоҳи ҷаҳонам аз чаҳ рӯ

چون که منم گدای او شاه جهانم از چه رو

Чашм иродатӣ бигӯ сӯй гадо наме кунад

چشم ارادتی بگو سوی گدا نمی‌کند