Дилро насими зулфи мънбри даво буд

دل را نسیم زلف معنبر دوا بود

То дӯстро Аннани анояти куҷо буд

تا دوست را عنان عنایت کجا بود

Ман заҳри шарбати шаб ҳиҷрон чашида ам

من زهر شربت شب هجران چشیده‌ام

Шаҳди лабат ба ҷоми рақибон чаро буд

شهد لبت به جام رقیبان چرا بود

Ман ташнаам ба оби зулоли висоли ту

من تشنه‌ام به آب زلال وصال تو

Сероби дайгарии зи лабат кӣ раво буд

سیراب دیگری ز لبت کی روا بود

Ҳасану вафо аз онкӣ надоранд иттифоқ

حسن و وفا از آنکه ندارند اتفّاق

Ҳар ҷо ки мҳўшисти чунин бевафо буд

هر جا که مهوشیست چنین بی وفا بود

Бегона гаштае зи ман эй дӯст бе сабаб

بیگانه گشته‌ای ز من ای دوست بی سبب

Ҷаврат бигӯ чаро ҳама бар ошно буд

جورت بگو چرا همه بر آشنا بود

Лутфат магар бигирадам ин дасти нотавон

لطفت مگر بگیردم این دست ناتوان

Варна бигӯ ки саъии ҷаҳон то куҷо буд

ورنه بگو که سعی جهان تا کجا بود

эй дил агар ҷафои барӣ аз дӯст айб нест

ای دل اگر جفا بری از دوست عیب نیست

Кор батон дилбари бдхўи ҷафо буд

کار بتان دلبر بدخو جفا بود