Ёрӣ ки ҳамаи майли дилаши сӯии вафо буд

یاری که همه میل دلش سوی وفا بود

Баргашт ва ҷафо кард ва надонам ки чаро буд

برگشت و جفا کرد و ندانم که چرا بود

Бар ҳоли ман длшдаҳ ӣ зори нбхшўд

بر حال من دلشدهٔ زار نبخشود

Ин низ ҳам аз толеъи шӯрида ӣ мо буд

این نیز هم از طالع شوریدهٔ ما بود

Аз ҳиҷри ту ҳар чанд ки кардем шикоят

از هجر تو هرچند که کردیم شکایت

Бо васли ту гӯйии нафаси боди сабо буд

با وصل تو گویی نفس باد صبا بود

Он аҳд ки бастӣ ва дигар бори шикастӣ

آن عهد که بستی و دگر بار شکستی

Ҳқо ки на аз пеши ман аз пеши шумо буд

حقّا که نه از پیش من از پیش شما بود

Як лаҳзаи зи шодии ҷаҳон шод нагаштам

یک لحظه ز شادی جهان شاد نگشتم

То домани васли тавъам аз дасти раҳо буд

تا دامن وصل تواَم از دست رها بود

Ман шукри висоли ту на мегуфтам агарна

من شکر وصال تو نمی‌گفتم اگرنه

Он давлату шодӣ ки маро буд киро буд

آن دولت و شادی که مرا بود که را بود

Аз рашк қабо мешуд пероҳани дилҳо

از رشک قبا می‌شد پیراهن دلها

Рӯзӣ ки миёни ману дилдори сафо буд

روزی که میان من و دلدار صفا بود

Мискини дили ман қайди сари зулф батон шуд

مسکین دل من قید سر زلف بتان شد

Девона ба занҷир кашиданду сазо буд

دیوانه به زنجیر کشیدند و سزا بود

Гӯйанд ки султони ҷаҳон банда навозаст

گویند که سلطان جهان بنده نوازست

Бо моаш надонам ки чаро майли ҷафо буд

با ماش ندانم که چرا میل جفا بود