Дарди моро даво тавонад буд

درد ما را دوا تواند بود

Зон ҷафоҷу вафо тавонад буд

زان جفاجو وفا تواند بود

Дилбар аз ин даҳони ширинат

دلبر از این دهان شیرینت

Коми ҷонам раво тавонад буд

کام جانم روا تواند بود

Ҳолати дарди мо ки арза диҳад

حالت درد ما که عرضه دهد

Пеш ӯ ҷуз сабо тавонад буд

پیش او جز صبا تواند بود

Гуяд он дардҳо ки бар дили мост

گوید آن دردها که بر دل ماست

Нознино раво тавонад буд

نازنینا روا تواند بود

эй бути дилрабо ба аҳди рахт

ای بت دلربا به عهد رخت

Ҳечкас порсо тавонад буд

هیچکس پارسا تواند بود

Пои басти ғам ва балост дилам

پای بست غم و بلاست دلم

Зон ду зулф дўто тавонад буд

زان دو زلف دوتا تواند بود

Ту марои ҷонӣу зи ман даврӣ

تو مرا جانی و ز من دوری

Тани зи ҷон чун ҷудо тавонад буд

تن ز جان چون جدا تواند بود

Он бут аз лутфи хештан бо ман

آن بت از لطف خویشتن با من

Як нафас гўиё тавонад буд

یک نفس گوییا تواند بود

эй бут бевафо ба ҷони ҷаҳон

ای بت بی وفا به جان جهان

То ба кӣ ин ҷафо тавонад буд

تا به کی این جفا تواند بود

Бе ту ҷон дар танами накӯи нафасӣ

بی تو جان در تنم نکو نفسی

эй ду дида куҷо тавонад буд

ای دو دیده کجا تواند بود

Дили маҳҷӯри ман ба дарди фироқ

دل مهجور من به درد فراق

Беш аз ин мубтало тавонад буд

بیش از این مبتلا تواند بود

Ман шикастаи дилам чу зулф батон

من شکسته دلم چو زلف بتان

Васл ӯ мумиё тавонад буд

وصل او مومیا تواند بود

Хоки пои ту дар ду чашми басар

خاک پای تو در دو چشم بصر

Длбро тўтё тавонад буд

دلبرا توتیا تواند بود

Суҳбати оннигор шаҳри ошӯб

صحبت آن نگار شهر آشوب

Ҳеҷ бемоҷаро тавонад буд

هیچ بی ماجرا تواند بود