Бе рухи ту наме тавонам буд

بی رخ تو نمی‌توانم بود

Зонкаҳи васли ту чун равонам буд

زآنکه وصل تو چون روانم بود

Дидан рӯй ту ба ҷони ҷустам

دیدن روی تو به جان جستم

То марои тоқат ва тавонам буд

تا مرا طاقت و توانم بود

Дили ббрдӣу тарк мо гуфтӣ

دل ببردی و ترک ما گفتی

Бар ту эй ҷон кӣ он гумонам буд

بر تو ای جان کی آن گمانم بود

Он қади ҳамчуи сарв ва он лаби лаъл

آن قد همچو سرو و آن لب لعل

Мӯниси ҷони нотавонам буд

مونس جان ناتوانم بود

Бар сари кӯй ҳарки бигузаштам

بر سر کوی هرکه بگذشتم

Аз ғами ишқи достонам буд

از غم عشق داستانم بود

Ба сару ҷони ту ки бо ғами ишқ

به سر و جان تو که با غم عشق

Хотирии фориғ аз ҷаҳонам буд

خاطری فارغ از جهانم بود

Фош шуд дар ҷаҳони ту то доне

فاش شد در جهان تو تا دانی

Бо ту сиррӣ ки дар ниҳонам буд

با تو سرّی که در نهانم بود

Бар ман хастаи дил канора гирифт

بر من خسته دل کناره گرفت

Дасти сарвӣ ки дар миёнам буд

دست سروی که در میانم بود

Ту зи ман фориғ ва ман аз ғами ту

تو ز من فارغ و من از غم تو

Ҳамаи шаби сар бар остонам буд

همه شب سر بر آستانم بود