Ҷаҳонро давлату бахтии ҷавон буд

جهان را دولت و بختی جوان بود

Чу бо васли ту эй ороми ҷон буд

چو با وصل تو ای آرام جان بود

Хушо рӯзӣ ки будам дар канорат

خوشا روزی که بودم در کنارت

Миёни нозу душман бар карон буд

میان ناز و دشمن بر کران بود

Маро бо қомату рухсори хубат

مرا با قامت و رخسار خوبت

Фироқӣ аз гулу сарви равон буд

فراغی از گل و سرو روان بود

Кунун дар ҳиҷр чун натавон сабурӣ

کنون در هجر چون نتوان صبوری

Чу бо васли тавъами ҳоли ончунон буд

چو با وصل تواَم حال آنچنان بود

Надонам кӣ алии рағми бидонадяш

ندانم کی علی رغم بداندیش

Тавонам аз висолати шодмон буд

توانم از وصالت شادمان بود

Рақиб аз ман надонам то чаҳ ҷӯяд

رقیب از من ندانم تا چه جوید

Чу бо ман беш аз инаш дар миён буд

چو با من بیش از اینش در میان بود

Дил аз дастам равон шуд сабрам аз дил

دل از دستم روان شد صبرم از دل

Чунин бесабру дил то кӣ тавон буд

چنین بی صبر و دل تا کی توان بود

Чу мқсўдисти ҳаркасро зи даврон

چو مقصودیست هرکس را ز دوران

Марои васли ту мақсӯд аз ҷаҳон буд

مرا وصل تو مقصود از جهان بود