Чун дидаам ба ҳиҷри рахти пари зи хӯн буд

چون دیده‌ام به هجر رخت پر ز خون بُوَد

Моро агар дамӣ бинавозӣ ту чун буд

ما را اگر دمی بنوازی تو چون بود

Мискини дили заъифи ман эй нури дидагон

مسکین دل ضعیف من ای نور دیدگان

Бо дарди иштиёқи ту узвии забун буд

با درد اشتیاق تو عضوی زبون بود

Гуфтам магар шабӣ бинавозӣ маро ба лутф

گفتم مگر شبی بنوازی مرا به لطف

Нгзордм ки бахт бидам раҳнамӯн буд

نگذاردم که بخت بدم رهنمون بود

Гаштами яқину толеъи хеш озмуда ам

گشتم یقین و طالع خویش آزموده‌ام

Бахтам ҳамеша чун сари зулфати нигун буд

بختم همیشه چون سر زلفت نگون بود

Мӯе шуд аз хаёли рахти тани зи рӯзи ҳиҷр

مویی شد از خیال رخت تن ز روز هجر

Коҳӣ шавад агарчӣ ки бесутун буд

کاهی شود اگرچه کُه بیستون بود

Бигзор кин дилами зи фироқат ҳазин шавад

بگذار کاین دلم ز فراقت حزین شود

Чун аз забони ман ба ту сад офарин буд

چون از زبان من به تو صد آفرین بود

Чун қоматат бигӯ сухании рост , каҷ магӯ

چون قامتت بگو سخنی راست، کج مگو

То кӣ қадами зи бори фироқат чу навен буд

تا کی قدم ز بار فراقت چو نون بود