То диламро кардае мأўои худ

تا دلم را کرده‌ای مأوای خود

Ман надорам дар ғамати пурвои худ

من ندارم در غمت پروای خود

Миннатӣ бошад ба ид рӯй ту

منّتی باشد به عید روی تو

Гар кунӣ қурбони маро дар пои худ

گر کنی قربان مرا در پای خود

Чашми мо байн то ба худ ошиқи шӯй

چشم ما بین تا به خود عاشق شوی

Сарви ҷонам бар қаду болои худ

سر و جانم بر قد و بالای خود

Чашм ва рӯйу зулфу холу рангу буи

چشم و روی و زلف و خال و رنگ و بوی

Хуби дорӣ ҳар яке бар ҷои худ

خوب داری هر یکی بر جای خود

Анбару кофуру авду машки ноб

عنبر و کافور و عود و مشک ناب

Кардае ҳрчорро лолои худ

کرده‌ای هرچار را لالای خود

Олимии шайдо ва ҳайрон карда Эй

عالمی شیدا و حیران کرده‌ای

Длбро бар рӯй шҳророи худ

دلبرا بر روی شهرآرای خود

Сарв чун қади туро дар боғ дид

سرو چون قدّ تو را در باغ دید

Шармаш омад аз қади зебои худ

شرمش آمد از قد زیبای خود

Саргузаштами дӯш бе рӯй ту буд

سرگذشتم دوش بی روی تو بود

Зоби чашми шӯхи хӯни полои худ

زآب چشم شوخ خون پالای خود

Гар биҷӯе дар ҳамаи малики ҷаҳон

گر بجویی در همه ملک جهان

Кӣ туоне ёфтан ҳамтои худ

کی توانی یافتن همتای خود