Гумон мабар ки дилам аз сар вафо баравад

گمان مبر که دلم از سر وفا برود

Вагар зи дӯст ба ин хастаи дил ҷафо баравад

وگر ز دوست به این خسته دل جفا برود

Биҷузи сабои раҳ рафтан ба кӯии дӯст ки рост

بجز صبا ره رفتن به کوی دوست که راست

Магар барои дил хастаам сабо баравад

مگر برای دل خسته‌ام صبا برود

Замин бабўсад ва аз ман бгўидши ҷоно

زمین ببوسد و از من بگویدش جانا

Равои мадор ки чандини ҷафо ба мо баравад

روا مدار که چندین جفا به ما برود

Марӣзи ишқи тавъам чун табиби дарди манӣ

مریض عشق تواَم چون طبیب درد منی

Чаро зи пеши ту ранҷур бедаво баравад

چرا ز پیش تو رنجور بی دوا برود

зи ҳади гузашти ҷафо бар ман заъифи ҳазин

ز حد گذشت جفا بر من ضعیف حزین

Ба даври ҳасани ту бар мо ҷафо чаро баравад

به دور حسن تو بر ما جفا چرا برود

Ба ҷони дӯст ки ҷонам барои дӯст накӯаст

به جان دوست که جانم برای دوست نکوست

Дигар чаҳ рӯз буд кон ба марҳабо баравад

دگر چه روز بود کان به مرحبا برود

Ба ҳар мақом ки онҷои закот ҳасан диҳанд

به هر مقام که آنجا زکات حسن دهند

Баҳри тариқ ки бошад давон гадо баравад

به هر طریق که باشد دوان گدا برود

Чу банда ӣ қад сарват шудам з ҷон мапаснд

چو بندهٔ قد سروت شدم ز جان مپسند

Ки аз ҷеффот ба озодагон хато баравад

که از جفات به آزادگان خطا برود

Бигӯ ки тарки хатоеи чашмат эй дилбар

بگو که تُرک خطایی چشمت ای دلبر

Ба чин зулф занаду зи раҳ хато баравад

به چین زلف زند و ز ره خطا برود

Агар ту рӯй намое ба бе дилони ҷаҳон

اگر تو روی نمایی به بی دلان جهان

Бибин ки бар сари бечорагон чаҳ ҳо баравад

ببین که بر سر بیچارگان چه‌ها برود