Наёрӣ чаро ёди мо эй ҳабиб

نیاری چرا یاد ما ای حبیب

Напурсӣ зи дардам чаро эй табиб

نپرسی ز دردم چرا ای طبیب

Ман хастаи дил дар фироқи рахт

من خسته دل در فراق رخت

Чаҳ гӯям чаҳ дидам зи ҷаври рақиб

چه گویم چه دیدم ز جور رقیب

з хон висолати ман хаста ро

ز خوان وصالت من خسته را

Ту гӯйӣ наёяд биҷузи ғами насиб

تو گویی نیاید بجز غم نصیب

зи дасти ғамати ҷони расидам ба лаб

ز دست غمت جان رسیدم به لب

Нагуфтӣ ки чунаст мискини ғариб

نگفتی که چونست مسکین غریب

зи ишқи рухи ҳамчуи гулбарги ту

ز عشق رخ همچو گلبرگ تو

Ҳамеи нолам аз шавқ чун андалеб

همی نالم از شوق چون عندلیب

Касеро ки дарди ту дармон буд

کسی را که درد تو درمان بود

Куҷо гӯш дорад ба панди адиб

کجا گوش دارد به پند ادیب

зи ҳиҷрат ба ҷон аз ғам омад ҷаҳон

ز هجرت به جان از غم آمد جهان

Бинолад чу булбули зи ҷаври ҳабиб

بنالد چو بلبل ز جور حبیب