Дилбар аз шухӣу айёрии дил аз дастами рабӯд

دلبر از شوخی و عیاری دل از دستم ربود

Дар фироқи худ маро бинишонад бар оташ чу авд

در فراق خود مرا بنشاند بر آتش چو عود

Ҳамчу чангам мезанад лекин навозиш камтараст

همچو چنگم می‌زند لیکن نوازش کمترست

намедиҳад ҳар дам ба ҳиҷрони гӯшмолами ҳамчуи авд

می‌دهد هر دم به هجران گوشمالم همچو عود

Неи сифат май нолам аз дасти ҷафоӣ ҳар хасӣ

نِیْ صفت می‌نالم از دست جفای هر خسی

Чун расидами ҷон ба лаби зини нолаи зорам чаҳ суд

چون رسیدم جان به لب زین نالهٔ زارم چه سود

Зулф ӯ дар хоб дидам дӯш аз он рӯи длбро

زلف او در خواب دیدم دوش از آن رو دلبرا

Баси парешонеи маро аз хоби рӯйиш рух намӯд

بس پریشانی مرا از خواب رویش رخ نمود

Ғайр савдояш набошад дар сари ман чун қалам

غیر سودایش نباشد در سر من چون قلم

Лоҷарам аз шавқи зулф ӯ баровардам сурӯд

لاجرم از شوق زلف او برآوردم سرود

Дили з дастам рафт то рӯзӣ ба поиши аўФтм

دل ز دستم رفت تا روزی به پایش اوفتم

Чун надодами коми дилбари чораи ҷуз сабрам набӯд

چون ندادم کام دلبر چاره جز صبرم نبود