Ба зоти поки худованду иззати маъбуд

به ذات پاک خداوند و عزّت معبود

Ки нестам ба ҷаҳони ғайри васл ӯ мақсӯд

که نیستم به جهان غیر وصل او مقصود

Гарм ба теғи зании вари дилами бёзорӣ

گرم به تیغ زنی ور دلم بیازاری

зи ҷону дили сари тоъат ниҳодаам ба суҷуд

ز جان و دل سر طاعت نهاده‌ام به سجود

Туе ки аз ману ҳоли миннат фароғат ҳаст

تویی که از من و حال منت فراغت هست

Манам ки бо ҳамаи ҷӯрии з ту шудам хушнӯд

منم که با همه جوری ز تو شدم خشنود

Зулоли васл ту гуфтам нишонди оташи дил

زلال وصل تو گفتم نشاند آتش دل

Вале нишонд бар оташи маро ба одати авд

ولی نشاند بر آتش مرا به عادت عود

Дилам бар оташи меҳри рухи ту худро сӯхт

دلم بر آتش مهر رخ تو خود را سوخت

Чунон ки то ба фалак аз замини баромади дӯд

چنان که تا به فلک از زمین برآمد دود

Касе ки васли тўош даст медиҳад ӯ рост

کسی که وصل تواش دست می‌دهد او راست

Миёни зумра ӣ ушшоқи толеъи масъӯд

میان زمرهٔ عشّاق طالع مسعود

Ба ишқ рӯй ту ҷон доданам раво бошад

به عشق روی تو جان دادنم روا باشد

Ки ҳаст оқибати кори ошиқони Маҳмӯд

که هست عاقبت کار عاشقان محمود