Насими субҳи магар аз диёр мо ояд

نسیم صبح مگر از دیار ما آید

Ки буии накҳати зулфнигор мо ояд

که بوی نکهت زلف نگار ما آید

Хабари зи дӯст чаҳ дорӣ бигӯ насими сабо

خبر ز دوست چه داری بگو نسیم صبا

Магари қарори дил беқарор мо ояд

مگر قرار دل بی قرار ما آید

Ба зери хоки бисоташ чу хок паст шудам

به زیر خاک بساطش چو خاک پست شدم

Ки хоки мақдам ӯ ифтихор мо ояд

که خاک مقدم او افتخار ما آید

Аҷаби зи бахти ману толеъ заъиф манаст

عجب ز بخت من و طالع ضعیف منست

Агар ба рӯзи ғамати бахти ёр мо ояд

اگر به روز غمت بخت یار ما آید

Канора кард зи мо бахти муддатӣ чаҳ шавад

کناره کرد ز ما بخت مدّتی چه شود

Агар з рӯй сафо дар канор мо ояд

اگر ز روی صفا در کنار ما آید

Гар ояд ӯ сӯии длхстгони худ рӯзӣ

گر آید او سوی دلخستگان خود روزی

Футуҳи рӯзу шаби рӯзгор мо ояд

فتوح روز و شب روزگار ما آید

з кор шуд дилу дастамнигор ман нагирифт

ز کار شد دل و دستم نگار من نگرفت

Кадоми рӯзнигорам ба кор мо ояд

کدام روز نگارم به کار ما آید

Миёни маърака ӯ касе наёрад шуд

میان معرکه او کسی نیارد شد

Дамӣ ки он бути чобуки савор мо ояд

دمی که آن بت چابک سوار ما آید

Миёни ҳалқа ушшоқ рафтам ва гуфтам

میان حلقه عشّاق رفتم و گفتم

Ҷаҳон чаро чаҳ сабаб дар шумор мо ояд

جهان چرا چه سبب در شمار ما آید

зи ҷавр хор маёзор дил ки ҳам рӯзӣ

ز جور خار میازار دل که هم روزی

зи хори гули дамаду навбаҳор мо ояд

ز خار گل دمد و نوبهار ما آید