Маро чу домани васлати шабӣ ба даст ояд

مرا چو دامن وصلت شبی به دست آید

Ва ё зи зулфи ту тории гарм ба шаст ояд

و یا ز زلف تو تاری گرم به شست آید

зи лаъли ту бар боем ба ҳилаи бӯсӣ чанд

ز لعل تو بربایم به حیله بوسی چند

Агарчӣ ғамзаи хўнрири ёр маст ояд

اگرچه غمزه خونریر یار مست آید

Ҳронкаҳи чашми туро дид ва он лаб мегаван

هرآنکه چشم تو را دید و آن لب میگون

Яқин шудам ки аз он бода мепараст ояд

یقین شدم که از آن باده می پرست آید

Ба ноз агар бхромии дамии сӯии бустон

به ناز اگر بخرامی دمی سوی بستان

Ба пеши қомати ту сарви ноз паст ояд

به پیش قامت تو سرو ناز پست آید

Ба рағми сарви чамани длброи з ҷо бархез

به رغم سرو چمن دلبرا ز جا برخیز

Ки бо вуҷӯди қадати сарв дар нишаст ояд

که با وجود قدت سرو در نشست آید

Ба коргоҳи хаёл аз ту май кашами нақшӣ

به کارگاه خیال از تو می‌کشم نقشی

Магари ҳарири висолами шабӣ ба даст ояд

مگر حریر وصالم شبی به دست آید

Ба рӯй ман бигушо аз ҷаҳони дарӣ ё раб

به روی من بگشا از جهان دری یا رب

Мабод онкӣ дар васл ӯ ба баст ояд

مباد آنکه در وصل او به بست آید