Бигӯямат суханӣ эйнигор чун болот

بگویمت سخنی ای نگار چون بالات

Ба ростӣу дурустӣ ки нест каси ҳамтот

به راستی و درستی که نیست کس همتات

Нараст сарв чу қади ту рост дар бустон

نرست سرو چو قدّ تو راست در بستان

Гулӣ надид касе чун рухи ҷаҳони орот

گلی ندید کسی چون رخ جهان آرات

Агар кунӣ гузарӣ дар чамани гули рангин

اگر کنی گذری در چمن گل رنگین

Фитад зи даст ва сеӣ сарви сар наад дар пот

فتد ز دست و سهی سرو سر نهد در پات

Манам ба кӯй фироқат нишаста бо ғаму дард

منم به کوی فراقت نشسته با غم و درد

Туе ба олами ишқ касе дигар , ҳайҳот

تویی به عالم عشق کسی دگر، هیهات

Ҳануз бо ҳамаи ҷаври ту дар такопуем

هنوز با همه جور تو در تکاپویم

Ки кӣ расм ба висоли ҷамоли рӯҳ афзоат

که کی رسم به وصال جمال روح افزات

зи макри душман бдгў мабош эмин аз онк

ز مکر دشمن بدگو مباش ایمن از آنک

Чигуна тарк кунад ончӣ бошадаш дар зот

چگونه ترک کند آنچه باشدش در ذات

Ба эътиқоди тавон баради кори хеш аз пеш

به اعتقاد توان برد کار خویش از پیش

Ту зуҳди хушки мӯри зу бунаи зи сари томот

تو زهدِ خشک مَوَرز و بنه ز سر طامات

Фарс ба арса чунон ронад ва Фрзбндӣ кард

فرس به عرصه چنان راند و فرزبندی کرد

Рухии ниҳоди шаҳи ишқ ва шуд ҷаҳони шаҳи мот

رخی نهاد شه عشق و شد جهان شه‌مات

Бирафтӣу бздии оташӣ ба ҷони ҷаҳон

برفتی و بزدی آتشی به جان جهان

Дилат накард тараҳҳум набӯд шарм аз мот

دلت نکرد ترحّم نبود شرم از مات