Дарахти васли он дилбари магар дар бар наме ояд

درخت وصل آن دلبر مگر در بر نمی‌آید

Ки коми ҷони ман ҳаргизи зи лаълаш бар наме ояд

که کام جان من هرگز ز لعلش برنمی‌آید

Ба сарв қоматаш гуфтам чаро ное барам гуфто

به سرو قامتش گفتم چرا نایی برم گفتا

Манам сарви сеӣ лекини қадам дар бар наме ояд

منم سرو سهی لیکن قدم در برنمی‌آید

Ман бечора аз ёдат набошам як замони холӣ

من بیچاره از یادت نباشم یک زمان خالی

Туро худ ёди ман ҳаргиз ба хотир дар наме ояд

تو را خود یاد من هرگز به خاطر درنمی‌آید

Ман муфлис на зар дорам на зӯр аммо кунам зорӣ

من مفلس نه زر دارم نه زور اما کنم زاری

Вале ваҷҳеи сети ишқ ӯ ки безар бар наме ояд

ولی وجهی‌ست عشق او که بی‌زر برنمی‌آید

Дилам бигирифт берӯят ба васлами як замон бинавоз

دلم بگرفت بی‌رویت به وصلم یک زمان بنواز

Ки бе рӯй туами як дами дамии хуш барнаме ояд

که بی‌روی تواَم یک دم دمی خوش برنمی‌آید

Ду чашми масти хўнризт ба новаки дида ҷон дӯхт

دو چشم مست خونریزت به ناوک دیدهٔ جان دوخت

Бибин дар ғамзаи ?ути ҷонои ?герат бовар наме ояд

ببین در غمزه‌ات جانا گرت باور نمی‌آید

Ба ёди лаъли ширинат ба ҷони ту ки хусрав ро

به یاد لعل شیرینت به جان تو که خسرو را

Ҳамаи умраши дамии ёд аз лаб шукр наме ояд

همه عمرش دمی یاد از لب شکّر نمی‌آید

Ба дил гуфтам ки таркиш кун ки ёрӣ суст паймонаст

به دل گفتم که ترکش کن که یاری سست‌ پیمانست

Вале шахси заъифам аз пас дил барнаме ояд

ولی شخص ضعیفم از پس دل برنمی‌آید

Чаро охир ба васл ӯ нагаштам дар ҷаҳони восил

چرا آخر به وصل او نگشتم در جهان واصل

Ба поёни шаби ҳиҷраш агар бо сар наме ояд

به پایان شب هجرش اگر با سر نمی‌آید