Агар ниқоби бути ман з чеҳра бигушоед

اگر نقاب بت من ز چهره بگشاید

Басои дилӣ ки ба шухӣ ба ғамза бирабоед

بسا دلی که به شوخی به غمزه برباید

зи лавҳи хотири ман ёд дӯст натавон барад

ز لوح خاطر من یاد دوست نتوان برد

Вале агар бикунади ёди мо дамӣ шояд

ولی اگر بکند یاد ما دمی شاید

Дило ба гардишу даври замона бояд сохт

دلا به گردش و دور زمانه باید ساخت

На ончунон ки бибояд чунонкӣ ме ояд

نه آنچنان که بباید چنان که می‌آید

Сабо биор зи зулфнигор мо бӯе

صبا بیار ز زلف نگار ما بویی

Ки то димоғи дили ман аз он биёсоед

که تا دماغ دل من از آن بیاساید

Бидоннигор ҷФоҷўӣ мо бигӯ то кӣ

بدان نگار جفاجوی ما بگو تا کی

Фироқи хӯни диламро зи дидаи полоид

فراق خون دلم را ز دیده پالاید

Чаро ба хӯни ман хастаи дил камар бастаст

چرا به خون من خسته دل کمر بسته‌ست

Наярзад онкии ду дасташ ба хӯни бёлоид

نیرزد آنکه دو دستش به خون بیالاید

Ҳилоли тоқи ду абрӯӣ ӯ азим хушаст

هلال طاق دو ابروی او عظیم خوشست

Чаҳ ҳоҷатаст ки онро ба васма ороед

چه حاجتست که آن را به وسمه آراید