Кирдигорами магар аз ғайб дарӣ бигушоед

کردگارم مگر از غیب دری بگشاید

Раҳе аз лутф ба кӯии ту маро бинмоед

رهی از لطف به کوی تو مرا بنماید

Ҳаст умеди ман длхстаҳ ки лутфу карамаш

هست امید من دلخسته که لطف و کرمش

Гиреҳ аз кор фурӯбаста мо бигушоед

گره از کار فروبسته ما بگشاید

Пеш аз ин дар зулмоти шаби ҳиҷрами бикашад

پیش از این در ظلمات شب هجرم بکشد

Бӯ ки хуршеди висоли ту рухӣ бинмоед

بو که خورشید وصال تو رخی بنماید

Аз ҷафое ки фалак кард бад-ӣни хастаи дилам

از جفایی که فلک کرد بدین خسته دلم

Ақли саргаштаи сарангушт таҳайюр хоед

عقل سرگشته سرانگشت تحیر خاید

Хотир аз теғи ҷафои ту чунон маҷрӯҳаст

خاطر از تیغ جفای تو چنان مجروحست

Ки варои марҳамӣ аз лутфи худо май бояд

که ورا مرهمی از لطف خدا می‌باید

Гар касе дард наад бар дили мискин касе

گر کسی درد نهد بر دل مسکین کسی

Гараш аз лутфи даво низ фиристад шояд

گرش از لطف دوا نیز فرستد شاید

Ҳолиё модари айёми ҷаҳони ҳомилаи ист

حالیا مادر ایام جهان حامله ایست

То бубинем ки дигар чаҳ аз ӯ ме зояд

تا ببینیم که دیگر چه از او می‌زاید