Аз дасти ҳиҷри ту дили тангам ба ҷон расед

از دست هجر تو دل تنگم به جان رسید

Баси тири ғам ки бар дилу ҷон ҷаҳон расед

بس تیر غم که بر دل و جان جهان رسید

Ман нотавон ва бедил ва ту подшоҳи ҳасан

من ناتوان و بی دل و تو پادشاه حسن

Воҷиб буд ба ғӯри дил нотавон расед

واجب بود به غور دل ناتوان رسید

Бор дигар ба давлати васлат агар расм

بار دگر به دولت وصلت اگر رسم

Гӯям ғами фироқ вале кӣ тавон расед

گویم غم فراق ولی کی توان رسید

Фарёд ман барис ки зи дасти фироқи ту

فریاد من برس که ز دست فراق تو

Фарёдам аз замини ҳама бар осмон расед

فریادم از زمین همه بر آسمان رسید

Чандон зи ҳиҷр рӯй ту обами з чашм рафт

چندان ز هجر روی تو آبم ز چشم رفت

Каз фарқи мо гузашту сар Фрқдон расед

کز فرق ما گذشت و سر فرقدان رسید

Теғи ҷафои халқу хаданги фироқи ту

تیغ جفای خلق و خدنگ فراق تو

Аз дили гузашти мутлақ ва бар устихон расед

از دل گذشت مطلق و بر استخوان رسید

Дил беш аз ин таҳаммул ҳиҷрон наме кунам

دل بیش از این تحمّل هجران نمی‌کنم

Ҷони ҷаҳони зи дасти фироқат ба ҷон расед

جان جهان ز دست فراقت به جان رسید