эй бар дилам аз фироқи сад бор

ای بر دلم از فراق صد بار

Ногашта ба васли шоди як бор

ناگشته به وصل شاد یک بار

Дар боргаҳи висоли хешам

در بارگه وصال خویشم

Аз лутф намедиҳад дамии бор

از لطف نمی‌دهد دمی بار

Бори ғами ту маро на бас буд

بار غم تو مرا نه بس بود

Каз ҳиҷри ниҳодае ба сари бор

کز هجر نهاده‌ای به سر بار

Шаби тирау бори шишаи хари ланг

شب تیره و بار شیشه خر لنگ

Тарсам наравад ба манзили ин бор

ترسم نرود به منزل این بار

Булбули зи ҳавои бӯстони сӯхт

بلبل ز هوای بوستان سوخت

Ва ин хор намедиҳад гулии бор

و این خار نمی‌دهد گلی بار

Борони саодати илоҳӣ

باران سعادت الهی

Аз абри атоат бар ҷаҳони бор

از ابر عطات بر جهان بار

Умед ба кас надорам ало

امید به کس ندارم الّا

Бар раҳмату лутфи эзади бор

بر رحمت و لطف ایزد بار