Ман аз ҷоми ғамати мастам дигар бор

من از جام غمت مستم دگر بار

зи дасти ақли ворстм дигар бор

ز دست عقل وارستم دگر بار

Марои дили хаста буд аз рӯзи ҳиҷрон

مرا دل خسته بود از روز هجران

Бабради он дилбар аз дастам дигар бор

ببرد آن دلبر از دستم دگر بار

Ман ин донам ки он ёри гули андом

من این دانم که آن یار گل اندام

Ба хори ҳиҷри худ хстм дигар бор

به خار هجر خود خستم دگر بار

Ба васлам даст нагирифт он парии зод

به وصلم دست نگرفت آن پری زاد

Ба зулфи хеши пои бастам дигар бор

به زلف خویش پا بستم دگر بار

Ба боди ишқи брдодми ҷаҳон ро

به باد عشق بردادم جهان را

Чу хоки раҳ чаро пастам дигар бор

چو خاک ره چرا پستم دگر بار

Ба дил бисёр будам доғи ҳиҷрон

به دل بسیار بودم داغ هجران

Ба ҷони доғии нҳодстм дигар бор

به جان داغی نهاده‌ستم دگر بار

Дилами брбўд ва рафт аз пешу ҷонам

دلم بربود و رفت از پیش و جانم

Ба фитроки ғамаши бастам дигар бор

به فتراک غمش بستم دگر بار